Nu heb ik al eerder in het jaar eens gezegt dat ik nogal eens een kort lontje hebt.
Ook vandaag kwam mijn ontploffingsmechanisme aan zijn trekken.
Eerst wat inside information. Geboren en getogen in Lelystad, waar ik nog steeds woon. Ik ben stiefpaps van 2 kids, eentje is zes jaar, de ander is drie jaar. Sinds korte tijd heb ik een eigen bedrijf in
grafisch ontwerp en
webdesign, ben aan mijn rechter oog
praktisch blind.
Op maandagen en vrijdagen werkt mijn vriendin en dus ben ik op die dagen verantwoordelijk voor het kinderen naar school brengen, boodschappen doen en het runnen van mijn eigen bedrijf.
Vanmorgen versliepen we ons allemaal en dus was het haasten:
- Zorgen dat iedereen in zijn kleren beneden staat inclusief mijzelf
- De schoolspullen van de koters in de tassen vrotten
- Ontbijt maken
Vervolgens de oudste naar school brengen en dan de jongste naar de peuterspeelzaal.
Weer naar huis vriendin uitzwaaien en dan de hond uitlaten....
Even twee uur voor mijzelf... even RTL-Z kijken, wat werk verrichten en dan moet ik alweer gaan om de jongste op te halen. De oudste blijft over op school.
Thuis aangekomen broodje eten, vervolgens drukwerk bij een klant in Almere afleveren, terug naar Lelystad om direct boodschappen te gaan doen, naar huis boodschappen uitpakken. De auto in om gegevens naar de boekhouder te geven, waarna ik direct door rij naar de school van mijn oudste om hem op te halen.
Tot zo ver geen redenen om over te ontploffen nietwaar?
Nu komt het.
Ik loop met de jongste op een voetpad met een telefoon aan mijn oor (nog niet bellend).
Dit voetpad kruist een fietspad, waar logischerwijs de fietsers voorrang hebben. Op het fietspad liepen twee lieftallige dames. De jongste was wat aan het treuzelen omdat hij met een stokje aan het zwaaien was. Wanneer hij in de buurt is kijk ik naar het fietspad en zie niemand. Ik draai me om naar de kleine om zijn handje te pakken en wil voortzetten naar de overkant.
Op dat moment hoor ik vrouwlijk gemopper van een fietser. Die ik twee seconden ervoor nog niet heb gezien. Aangezien ze van rechts komt is het me niet geheel onlogisch dat ik haar mogelijkerwijs over het hoofd heb gezien.
Ik sta echter nog met 1 voet op het fietspad en vraag me af wat die vrouw aan de linkerkant doet. Omdat ik direct stil bleef staan probeert ze haar fiets achter mij langs te manoeuvreren. Aangezien ik nog een kleine bij me heb doe ik enkele passen naar voren om haar te ontwijken.
Inmiddels zegt die peervormige kalf op haar pinnigst: Jah lekker hoor! pas eens op!.
Mijn korte lontje wordt naar voren getoverd. Aangezien ik de laatste dagen in een goede bui ben wil ik hem nog niet direct aansteken... Daarom zeg ik nog op mijn vriendelijkst tegen die vrouw: 'Ah joh doe eens rustig'
De vrouw blijkt een nog korter lontje te hebben dan ik want ze ontploft in mijn gezicht met een: "Ja je moet gewoon uitkijken je hebt een kind bij je blablaba!"
....
Jammer joh!
Ze ontstak daarmij mijn korte lontje en de explosie volgt direct:
Ik: "Ja ga nou maar weg"
Peervormige kalf: "bla bla bla bla!"
Ik: "Ja zodemieter nou maar op"
Peervormige kalf: "bla bla bloe bla boe!"
Ik: "Je moet je bek houden stomme snol!"
Peervormige kalf draait haar fiets en zegt: "Wat zeg je?"
Ik: "Je moet je bek houden"
Peervormige kalf: "Oww wat volwassen hoor, lekker rolmodel ben je voor je kleine"
Ik: "Niet als het mensen zoals jij betreft, een foutje moet kunnen"
Peervormige kalf: "Je moet gewoon opletten en niet bellen"
Ik: "Ben je nou nog niet weg rot eens op!"
Peervormige kalf rijdt weg en zegt: "bloe blah bloe blabla bloe"
Ik berust mij nu op mijn zwijgrecht en besteed maar weer aandacht aan de kleinde die een beetje suf toekijkt, maar verder wel doorspeelt met zijn stokje.
Ze heeft gelijk dat ik het niet goed zag, dat weet ik zelf ook. Normaliter maak ik dergelijke fouten ook niet. Ook kan ik toegeven dat ik met het schelden nou niet het beste rolmodel was op dat moment. Toch vind ik dat mijn zoons zich best mogen verweren tegen mensen die direct beginnen te vloeken, tieren, schelden etc. zonder even stil te staan dat er nu eenmaal foutjes worden gemaakt. Dus wat mij betreft bijten ze dan ook direct van zich af!
Mevrouwtje peervormige kalf mag zelf zeker ook nog wat handjes in eigen uier (boezem) steken. Voor het feit dat ze direct begint te klagen en te tieren en voor het feit dat ze aan de verkeerde kant van het fietspad fietste.
Maar nee de maatschappij is er op gericht anderen overal de schuld van te geven.
Wij zelf maken nooit een foutje en foutjes zijn ook uit den bose. Wanneer we zelf een foutje maken geven we de ander de schuld en om dat nog eens kracht bij te zetten doen we ook nog eens een potje agressief er bij.
KOM MAAR OP ALS JE DURFT!!!
